Na formularzach magazynu mienia więźniarskiego podawany był powód aresztowania: areszt prewencyjny, resocjalizacja, emigracja, homoseksualizm (karalny z § 175), Świadkowie Jehowy (zwani dawniej Badaczami Biblii), Badacze Biblii, unikający pracy, Żyd, „zhańbienie rasy” i areszt mający na celu wydalenie z kraju. Więźniowie, których osadzano w areszcie, żeby sami chcieli wyjechać z kraju (oznaczani często skrótem AH albo AuswH.), byli przede wszystkim nie-Żydzi, którzy nie posiadali narodowości niemieckiej lub byli bezpaństwowcami. Zgodnie z dekretem Heinricha Himmlera z 1937 roku osadzenie ich w obozie koncentracyjnym miało poddać ich presji, tak żeby sami zechcieli wyjechać z Niemiec.