Jeśli po przybyciu do obozu koncentracyjnego więźniów mierzono i ważono, pisarze obozowi notowali te dane na karcie z rewiru (szpitala obozowego) razem z datą przybycia. Większość więźniów – zwłaszcza w ostatnich latach wojny – cierpiała z powodu niedożywienia i bardzo niskiej masy ciała. Waga między 45 a 50 kilogramów u dorosłego więźnia w 1944 roku nie należała do rzadkości.