Więźniowie mogli dostać zwolnienie lekarskie albo zostać przeniesieni do fizycznie mniej obciążającego komanda roboczego. Na kartach z rewiru (szpitala obozowego) pod diagnozą przybijano stemplem datę i wpisywano przez ile dni dany więzień nie może pracować: 5T oznaczało pięć dni, 6T sześć dni itd. Jeżeli znajdował się tam dopisek „Schng”, chory więzień umieszczany był w izolatce, szczególnym pomieszczeniu w szpitalu obozowym „Krankenbau”. Dodatkowo można było użyć skrótu TS wskazującego, ile dni (T) dana osoba powinna spędzić w izolatce (S).